آورندگان به او را به لطف و خوش‌رويى پذيرا باشند . دنيا و آخرت از نظر آن‌ها يكى است . مردم در زندگى يك‌بار مىميرند اما اهل آخرت از شدت و كثرت مجاهدت ، با نفس و هواپرستى و وسوسه‌هاى شيطانى روزى هفتاد بار مىميرند . « وَ إِنْ قامَ بَيْنَ يدَىَّ فَكَأَنَّهُ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ » لا أَرَى فى قَلْبِهِ شُغْلًا بِمَخْلُوقٍ . فَوَعِزَّتى وَ جَلالى ، لَأُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً ، حَتَّى إِذا فارَقَ رُوحُهُ جَسَدَهُ ، لا اسَلِّطُ عَلَيْهِ مَلَكَ المَوْتِ ، وَ لا يلى قَبْضَ رُوحِهِ غَيْرى . امّا چون يكى از آنان در پيشگاه من به نماز و نياز مىايستد ، مانند بنيانى محكم و استوار است ، در قلبش هيچ وابستگى و تعلقى به مخلوق نمىيابم . به عزّت و جلالم سوگند او را به حيات طيبه زنده بدارم و آن گاه كه زمان جدايى روح از جسمش فرا رسد ، فرشته مرگ را بر او مسلط نكنم و جز خودم كسى عهده دار گرفتن جانش نباشد . « وَ لَأَفْتَحَنَّ لِرُوحِهِ أَبْوابَ السَّماءِ كُلَّها ، وَ لَأَرْفَعَنَّ الحُجُبَ كُلَّها دُونى ، وَ لَآمُرَنَّ الجِنانَ فَلْتَزَيَّنَنَّ ، وَ الحُورَ العينَ فَلْتُشْرِقَنَّ ، وَ المَلائِكَةَ فَلْتُصْلِبَنَّ ، وَ الأَشْجارَ فَلْتُثْمِرَنَّ ، وَ ثِمارَ الجَنَّةِ فَتَدَلَّيَنَّ ، وَ لَآمُرَنَّ ريحاً مِنَ الرِّياحِ الَّتى تَحْتَ العَرْشِ فَلْتَحْمِلَنَّ جبالًا مِنَ الكافُورِ وَ المِسْكِ الأَذْفَرِ فَلْتَضْرَمَنَّ وَقوداً مِنْ غَيْرِ نارٍ فَلْتَدْخُنَنَّ » تمام درهاى آسمان را به روى روحش بگشايم و همه حجاب‌هايى را كه بين او و من است ، از ميان بردارم و به بهشت‌ها دستور مى دهم خود را زينت دهند و آرايش كنند ، حورالعين از هر جانب بر او وارد شوند و فرشته‌گان به خدمت ايستند و درختان ميوه دهند و ميوه هاى بهشت براى عرضه به او نزديك گردند ، نسيمى از